hayat, Okul

Ben hep Küçüktüm…

 

Merhabalar

Bugün bir anımı anlatacağım. Yaşadımız her şeyin kendine has bir değeri var bence. Anlattıkça daha daha değerleniyorlar.

Geçen hafta bu sıralarda bir sınava girdim. Aile kuzusu olduğum için beni sınava babamla en büyük eşlikçisi kız kardeşim bıraktı. Dememe gerek yok ama sınav okulumdaydı ve okulum yaşadığım yere oldukça uzak.  Ben sınav olurken onlarda kırtasiye gezeceklerdi. Ve planları planladıkları gibi gerçekleşti 🙂

20181224_142026

Eee ??? diyeceksiniz ama şu yukarıda gördüğünüz kalem ve kalem kutusu sınav çıkışı babamın bana aldığı kalem ve kalem kutusu.  Ona göre kızı hala böyle şeylerden hoşlanırmış. Ben çocukken hep ısrar ederdim her şey pembe olsun, süslü olsun diye. Lise yıllarında her şeyim siyaha döndü.  Ama babam için ben hala bu renklerdeymişim. Bunu hissetmek özellikle Erasmus sınavı çıkışında bunu görmek beni duygusala bağlattı.

Sevgiler

-Alumina

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s